انتقاد

نمی دونم چطوری بگم
شاید چون خداحافظی خیلی سخته

توی این سه،چهار ماه که می نویسم غرغرهای زیادی رو تحمل کردم بخصوص از طرف دوستانم چون تمام وقتم رو صرف عقیدم کردم و تلاش خاصی برای کنکور نکردم.

ولی مهم نبود چون راه من با بقیه فرق داشت خیلی ها کم و بیش هم عقیده ام بودن ولی درس خوندن ،اما من نتونستم راهم رو فراموش کنم ولی حال باید شروع کنم.

راستش فکر دوری از بلاگ و شما عزیزانم خیلی سخته ولی اجبار همیشه کار خودش را انجام می دهد  وبه دلتنگی ها هم توجه نمی کند.

درس خوندن من هم از این قاعده مستثنی نیست.

واسه گذاشتن پست مشترک حتما می یام.

نمی دونم چند وقت یکبار می تونم بهتون سر بزنم ولی قول بدین فراموشم نکنید.

ازهمه شما ممنون که تو این مدت همراهم بودید.

              "دوستدار شما عزیزان"
                       "ویدا"
                   به امید ازادی